Jednak nie tylko szef Kremla jest oderwany od rzeczywistości. „Nie wiemy dokładnie, ilu ludzi w Rosji wierzy w propagandę Kremla, ale wydaje się, że duża część uważa, że ​​wojna na Ukrainie jest w rzeczywistości konfliktem ich kraju ze Stanami Zjednoczonymi i NATO. Dlatego są przekonani, że nawet jeśli ich synowie umrą, jest to słuszne, ponieważ zapobiegają atakowi Rosji na siły Sojuszu Północnoatlantyckiego” – przypomniał Barbašin.

Nazwa twojego portalu Riddle’a pochodzi od słynnego stwierdzenia Winstona Churchilla z 1939 roku, że Rosja jest zagadką owiniętą tajemnicą wewnątrz zagadki. Wiem, że zagadki można rozwiązać, tajemnice wyjaśnić, a zagadkowe kody można złamać. Ale kiedy spojrzycie na okres od 24 lutego, od początku rosyjskiej inwazji na Ukrainę, co jest najbardziej zagmatwaną rzeczą, jaką zrobił wam prezydent Władimir Putin?

Już sam fakt, że jesteśmy świadkami wojny, jest ogromnym zaskoczeniem. Do pewnego momentu w styczniu byłem, jak wielu innych, przekonany, że jeśli coś się stanie, to nie będzie to poważna inwazja. Że ewentualny konflikt ograniczy się do Donbasu. Ale Rosja zaatakowała Ukrainę z trzech stron. To, co wydarzyło się później, nie zaskoczyło mnie później. Okropności, które widzieliśmy w Bučy, można wytłumaczyć charakterem wojny. Swoją drogą żołnierze rosyjscy byli przygotowani do tego konfliktu, jak do niego podeszli mentalnie. Dlatego niestety nie byłem bardzo zaskoczony tym, co się stało. Miejmy nadzieję, że wszystkie zbrodnie wojenne zostaną w pewnym momencie w pełni zbadane, a osoby za nie odpowiedzialne ukarane. Nie dziwię się też, że Putin nie zmienił stanowiska od początku inwazji. Szef Kremla związał z tą wojną swoje polityczne losy. Nie może po prostu ogłosić czegoś jako swojego zwycięstwa. Putin mógł się wycofać w pierwszych tygodniach wojny. Ale Ukraina już teraz otrzymuje duże wsparcie z Zachodu. Ten konflikt zostanie rozstrzygnięty na polu bitwy. Nie widzę miejsca na kompromisy.

WIDEO: Jak strzela i niszczy HIMARS. Rosjanie boją się amerykańskiej broni

Putin niedawno porównał się do cara Piotra Wielkiego. Jak zinterpretujesz jego wypowiedź?

Jest oczywiste, że w niektórych sprawach Putin nie ma kontaktu z rzeczywistością. Prawdopodobnie można dostrzec podobieństwa między nim a dawnymi władcami, którzy długo rządzili Rosją. Jest jednak śmieszny w porównaniu z Piotrem Wielkim. Z tym carem można powiedzieć, że jego metody z przełomu XVII i XVIII wieku byłyby dziś uważane za barbarzyńskie. Ale jego celem była modernizacja Rosji. Polityka Putina jest odwrotna. Twierdzi, że chce przywrócić historyczną Rosję. Jednak Piotr Wielki budował imperium. Kiedy Putin porównuje się do niego, wymaga to z jego strony dużej wyobraźni. Być może rosyjski prezydent jest bardziej podobny do sowieckiego przywództwa. Na przykład na Andropowie, który był w KGB. Albo lepszym przykładem byłby prawdopodobnie Černenko (niespełna rok rządził krajem, przyp. red.). Ale Piotr Wielki jest postacią historyczną, która jest prawdopodobnie najbardziej akceptowana przez rosyjskie społeczeństwo jako zdolny przywódca. Z pewnością dlatego Putin się do niego porównuje.

Kiedy Putin mówił o Piotrze Wielkim, powiedział również, że od nowoczesnej Rosji zależy odbudowa swoich terytoriów i wzmocnienie się. Czy to przykład imperialnego myślenia przywódcy Kremla?

TAk. Nie ma już sensu powtarzanie przez Putina quasi-oświadczeń o tym, jak wojna na Ukrainie jest powiązana z rozszerzeniem NATO i jakimś rodzajem wielobiegunowego lub jednobiegunowego świata. To są rzeczy drugorzędne. Są częścią historii, ale nie najważniejszą częścią. Putin mówi, że przywróci historyczną Rosję, a to jest program neoimperialistyczny. Nie wiem jak inaczej to opisać. Możemy spróbować to jakoś wyjaśnić, ale imperialne pragnienia będą częścią każdego wyjaśnienia.

Czytaj więcej Ukrainiec z Charkowa: Zbrodnie wojenne rosną. Znów jesteśmy rosyjskim celem

I prawdopodobnie możemy godzinami spierać się o to, czym jest historyczna Rosja.

Putin napisał kilka artykułów, na których można polegać. Nie sądzę, że chce skupiać się konkretnie na krajach bałtyckich, częściach Polski czy Finlandii, które kiedyś były częścią Imperium Rosyjskiego. Jednak Putin z pewnością wyobraża sobie Białoruś i Ukrainę, być może Mołdawię, pod historyczną Rosją. Ale sercem projektu jest Rosja, Ukraina i Białoruś. W tej całej sytuacji dobrze jednak zdać sobie sprawę z dwóch rzeczy. Moskwa ma broń nuklearną. Dzięki nim są rzeczy, których inne kraje nie pozwolą sobie zrobić przeciwko Rosji. A potem jest ropa naftowa i gaz ziemny. Energia była dla Putina bardzo ważna, zwłaszcza podczas jego dwóch pierwszych kadencji prezydenckich. Z ekonomicznego punktu widzenia był odnoszącym sukcesy liderem. Jednak gdyby Rosja nie miała broni jądrowej i gdyby ceny energii nie wzrosły tak wysoko w pierwszej dekadzie XXI wieku, wiele z tego, co się wydarzyło, by się nie wydarzyło, prawdopodobnie w ogóle nie wyprodukowano. Pokazuje też, jak bardzo Putin jest pozbawiony kontaktu. Ponieważ prawdopodobnie widzi, jak mu się sprawy potoczyły, nawet jeśli czasami nawet nie musiał nic robić. Kiedy jednak rozmawialiśmy o tym, do kogo można porównać Putina, powiedzmy, że sprawuje władzę od ponad 20 lat. W każdym razie napisałeś już własną historię.

Co powiesz, gdy ludzie porównują Putina do Hitlera lub Stalina?

Rozumiem, że. Rozumiem, że jest w tym element emocji. Zrozumiałe jest, że ludzie kojarzą wojnę w Europie z Hitlerem. Zwłaszcza jeśli chodzi o tak wyraźną agresję. W przypadku Stalina ważną rolę odgrywają też emocje. Ale Putin nie ma ani takiej władzy, ani ideologii po swojej stronie, jaką miał Stalin. Dlatego to porównanie nie wytrzymuje zbyt dobrze. Jest to raczej narzędzie do krytyki Putina, Putina czy Putinowskiej Rosji. To zależy od kontekstu. Jednak, jak powiedziałem wcześniej, rozumiem to na poziomie emocjonalnym.

Film powstał we współpracy z Mall.tv.

Na Twitterze wspomniałeś o artykule o rosyjskich matkach, które zbierają pieniądze dla żołnierzy walczących na Ukrainie, bo boją się, że kiedy przybędą czołgi NATO, będzie za późno. Oni naprawdę myślą, że ta wojna ma na celu obronę Rosji, prawda?

To efekt intensywnej propagandy w ciągu ostatniej dekady. Było to szczególnie wszechobecne w ostatnich miesiącach przed wojną. W gruncie rzeczy Kreml miał przekonać Rosjan, że cokolwiek zrobi, będzie tylko reakcją na rzekome prowokacje NATO. I to działało dla niego. Dane socjologiczne na początku wojny wskazywały, że większość Rosjan uważała, że ​​za konflikt odpowiada Sojusz Północnoatlantycki. Tak działa propaganda. Gdyby to się skończyło i Rosjanie mieliby dostęp do większej ilości informacji, zmieniliby zdanie, ale nie wszyscy. Nie wiemy dokładnie, ilu ludzi w Rosji wierzy w propagandę Kremla, ale wydaje się, że duża część uważa, iż wojna na Ukrainie jest w rzeczywistości konfliktem ich kraju ze Stanami Zjednoczonymi i NATO. Dlatego są przekonani, że nawet jeśli ich synowie zginą, to dobrze, bo bronią Rosji przed atakiem sił Sojuszu Północnoatlantyckiego. Możemy długo debatować nad moralnością lub niemoralnością rosyjskiego społeczeństwa. Nie zapominajmy jednak, że wiele osób nie widzi sytuacji takiej, jaka jest z zewnątrz. Rosjanie nie chcą widzieć w tym wojny, która doprowadzi do okupacji terytoriów, choć Putin kilkakrotnie o tym mówi. Brzmi to śmiesznie, ale wielu wyobraża sobie, że ich kraj jest dobrą stroną w tym konflikcie.

Czy nie mogą nawet przyznać, że jest dokładnie odwrotnie?

Jak powiedziałem, wierzą, że Rosja walczy z NATO, z nazistami na Ukrainie, cokolwiek. Wyobraź sobie, że jesteś, że tak powiem, zwykłym człowiekiem, który nie interesuje się polityką i nie analizuje informacji. Nagle ktoś ci mówi, że twój kraj morduje ludzi u swoich sąsiadów. Nie jest łatwo to zaakceptować, jeśli wcześniej nie byłeś na to przygotowany do pewnego stopnia. To stresujące. Wiele osób świadomie lub nieświadomie zdecydowało, że woli wierzyć w różne inne wyjaśnienia, w tym w wersję oferowaną przez propagandę państwową.

Czytaj więcej Prezydent Kazachstanu ostudził Putina. Nie uznaje okupowanych przez Rosjan „republik”

Wojska rosyjskie zajmują Ługańsk, szaleje bitwa o Donbas, ale wojska ukraińskie próbują odepchnąć wroga na południe. Powiedziałeś, że Putin związał swój polityczny los z wojną. Czy ma definicję zwycięstwa?

Nie wiem, czy mierzy to w kontrolowanych kilometrach kwadratowych, czy w liczbie zabitych żołnierzy. Byłoby zwycięstwem Putina, a przynajmniej tak to widzi, gdyby zdecydował, co stanie się w przyszłości z Ukrainą i jej relacjami z Rosją. A gdyby Zachód to zaakceptował, postąpiłby zgodnie z wolą szefa Kremla. Jednak czegoś takiego nie da się precyzyjnie zdefiniować. Nie możemy powiedzieć, co wystarczyłoby Putinowi. Wiele osób w reżimie nadal twierdzi, że Ukrainę należy zdenazować, chociaż jasne jest, że nawet oni wiedzą, że coś takiego jest niemożliwe. Zobaczymy, jak rozwinie się kampania wojskowa, jakie terytorium będą mogły kontrolować wojska rosyjskie i jak daleko zajdą. Na tej podstawie Putin zdecyduje, jak wyznaczyć kolejne cele. Chce jednak kontrolować jak najwięcej terytorium na Ukrainie. Nie tylko Donbas czy Chersoń. Jeśli nadarzy się okazja, może ponownie spróbować zaatakować Kijów. Oczywiście można się zastanawiać, do czego zdolne są rosyjskie siły zbrojne. Nie mogą przestać, ponieważ Ukraina wciąż otrzymuje broń z Zachodu, która pozwala jej odeprzeć okupantów. Putin musi kontynuować inwazję, dopóki nie osiągnie punktu, w którym będzie mógł ją zakończyć. Cóż, jak powiedziałem, to nie jest racjonalna wojna. Rosja nie miała uzasadnionych podstaw, aby go uruchomić. Dlatego bardzo trudno jest określić, co Putin racjonalnie chce osiągnąć, aby zakończyć wojnę.

Czy potrafi wyobrazić sobie porażkę?

Szef Kremla mógł tym konfliktem zniszczyć przyszłość Rosji przez dziesięciolecia. Nie wspominając o stosunkach z Ukrainą. Im dłużej ta wojna potrwa i im dłużej Putin będzie u władzy, tym trudniej będzie odzyskać siły. Dobrze by było, gdyby konflikt zakończył się szybko w sposób nieprzynoszący korzyści Rosji. Ale czy Putin zaakceptowałby porażkę militarną? Czy jest na tyle zdrowy na umyśle, żeby nie naciskać przycisku nuklearnego? To wielkie pytanie.