Fiala uprościła to do sedna w Kijowie

Trzech premierów Europy Środkowej odwiedziło zaatakowaną Ukrainę. Spotkali się z wyższymi urzędnikami państwowymi bezpośrednio w Kijowie, gdzie rosyjskie rakiety spadają na dzielnicę mieszkalną kilka mil dalej.

To była zaskakująca, odważna, ryzykowna i oficjalna wizyta, która przejdzie do historii.

Jak przyspieszył czas! Minęło zaledwie pięć tygodni od przyjazdu ministra spraw zagranicznych Jana Lipavskiego i jego austriackich i słowackich kolegów z Donbasu. Chodziło też o to, czy nosi hełm poprawnie, czy komicznie. Ale Petr Fiala i in. twarzą w twarz z Wołodymyrem Zełenskim – a sprzęt, który zabrał ze sobą, jest najmniej ważny. Wreszcie zdjęcie premiera w hełmie i kamizelce kuloodpornej Jest dostępny.

Sukcesem okazał się ściśle tajny pomysł misji kijowskiej, z której miało wyrosnąć dziesięciu na dziesięciu specjalistów ds. bezpieczeństwa konstytucyjnego. Czy to było w pierwszej kolejności – czy w jakiej innej linii? – O Ukrainie, Ukraińcach i politykach ukraińskich. Choć przyjazna delegacja nie przemawiała do nich w imieniu Unii Europejskiej, nie mogła nawet złożyć zdecydowanej propozycji. Siła symboliczna tkwiła w samej akcji. Nie trzeba być przysłowiową muchą w pokoju, żeby wyobrazić sobie emocje: coraz więcej teleportów, ale spotkanie przy stole twarzą w twarz. Na stronie zachęty dla czołowego Ukraińca, za pośrednictwem mediów dla obywateli Ukrainy: Przyjechaliśmy, jesteście tego warci, szanujemy Was. Doping psychologiczny.

Swobodnie w porównaniu z doświadczeniem blokady: być może cieszyłeś się również, że nie musisz spotykać się z ludźmi, z którymi możesz porozmawiać cyfrowo, ale osobiście. Już samo w sobie jest korzystne.

Gest polityczny i ludzki. I oczywiście, kiedy premierzy trzech niepolskich państw Unii Europejskiej deklarują, że „Ukraińcy walczą o życie, ojczyznę i wolność, ale też walczą o inne kraje” i że „Ukraina potrzebuje broni przeciwpancernej i przeciwlotniczej”, zupełnie inaczej, kiedy wysiadają z ekspresowego pociągu w Kijowie. Pilniej. Determinacja Europy w pomocy Ukrainie może tylko na tym skorzystać.

Chyba że osłabia słowo kluczowe „jedność”, często odrzucane przez Petra Fialę. Być może europejscy mężowie stanu są tak dalekowzroczni, że nawet jeśli nie dadzą wyprawie kijowskiej owacji na stojąco, to mniej lub bardziej dyplomatycznie połkną wszystkie komentarze. Europa, która teraz kłóci się ze sobą, nie może skutecznie stawić czoła Putinowi.

Ale niektóre „kłótnie” wydają się nieuniknione. Grupa Wyszehradzka nie będzie już taka sama. Nie jest to możliwe, gdy połowa trafi do Zelenskiego (premier Słowacji przeprasza, że ​​doradcy ds. bezpieczeństwa tego nie polecili), a Viktor Orbán informuje, że Węgry pozostaną poza wojną i nie wyślą broni Ukraińcom.

Czechy również trafiły na pierwsze strony gazet, wybierając się na wycieczkę pełną akcji i przygód. W kontekście, który przyczynia się do prestiżu w demokratycznym świecie. W ostatnich latach częściej kręcimy się po tych samych pierwszych stronach dzięki konfliktowi interesów Andreja Babiša i prorosyjskim eskapadom Miloša Zemana, więc to miła odmiana. Z misją kijowską wybieramy nasz kwadrans chwały, taki mały polityczny Nagano. Teraz jeszcze możemy sobie poradzić z pianą kolejnych dni tygodnia, która jak wiemy zwykle jest gorsza.

W 2016 roku, przed wyborami regionalnymi i senatorskimi, ODS wymyślił hasło„Uprośćmy! My należymy do Zachodu, nie do Wschodu!” Była wtedy w głębokiej opozycji. Że po sześciu latach premier, który będzie użyczał treści bilbordom w drodze do oblężonego Kijowa, byłby poza wyobrażeniem. I stało się.

Milton Harris

„Ninja z ekstremalnych podróży. Pisarz. Bezkompromisowy praktyk zombie. Fanatyk popkultury. Student”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.